“O, kimsenin alkışlamadığı günlerde yola çıkan biriydi.”

Yalnız hissetti.
Kendini farklı hissetti.
İnsanların onu anlamadığını düşündü.

Çünkü o, sadece para kazanmak istemedi.
Bir şey üretmek, bir iz bırakmak, bir işe yüreğini koymak istedi.

Ama toplum ona dedi ki:
“Dürüstsen bu işleri yapamazsın.”
“Bu işler akıllıların değil, kurnazların işi.”
“Kandırılırsın, ezilirsin, bırak…”

O ise bırakamadı.
Çünkü hayali vardı.
Çünkü içinde bir ışık yanıyordu.
Kimse görmese bile.

Her sabah, kimsenin bilmediği bir cesaretle uyandı.
Bir masa, bir fikir, birkaç not defteri…
Ve yeniden başlama iradesi.

Düşe kalka ilerledi.
Susturuldu, küçümsendi, yalnız kaldı.
Ama içindeki ses hiç susmadı:
“Yapabilirim.”

Girişimci olmak iş kurmak değildir sadece.
Bu bir inanç meselesidir.
Bu bir sabır, emek, karakter ve umut meselesidir.

Bir girişimci;
– İnsanları değil, kendini aşmaya çalışır.
– Kolaya değil, doğruya taliptir.
– Hayalini parayla değil, anlamla ölçer.

Bugün, o girişimcilerden biriysen…
Yorgunsan, yalnız hissediyorsan, vazgeçmek üzereysen…

Bil ki:
Senin gibi düşünenler var.
Senin gibi inananlar var.
Ve bu yol senin dürüstlüğünle, sabırla, bilgiyle aydınlanacak.

Çünkü gerçek girişimcilik;
bir ışık yakmak değil, o ışığı hiç söndürmemektir.